Animals Temporal range: Cryogenian – Present, 670–0Ma Had'n Archean Proterozoic Pha.

Scientific classification
(unranked):	Filozoa
Kingdom:	Animalia Linnaeus, 1758
Phyla
Subkingdom Parazoa Porifera Placozoa Subkingdom Eumetazoa Radiata (unranked) Cnidaria Ctenophora Trilobozoa † Bilateria (unranked) Proarticulata † Xenacoelomorpha Mesozoa (unranked) Monoblastozoa Nephrozoa (unranked) Superphylum Deuterostomia Chordata Echinodermata Hemichordata Vetulicolia † Protostomia (unranked) Chaetognatha (incertae sedis)^[1] Orthonectida Superphylum Ecdysozoa Arthropoda Kinorhyncha Loricifera Nematoda Nematomorpha Onychophora Priapulida Tardigrada Superphylum Platyzoa Acanthocephala Cycliophora Gastrotricha Gnathostomulida Micrognathozoa Platyhelminthes Rotifera Superphylum Lophotrochozoa Annelida Brachiopoda Bryozoa Dicyemida Entoprocta Hyolitha † Mollusca Nemertea Phoronida Sipuncula

Animals are multicellular, eukaryotic organisms of the kingdom Animalia (also called Metazoa). The animal kingdom emerged as a basal clade within Apoikozoa as a sister of the choanoflagellates. Sponges are the most basal clade of animals. Animals are motile, meaning they can move spontaneously and independently at some point in their lives. Their body plan eventually becomes fixed as they develop, although some undergo a process of metamorphosis later on in their lives. All animals are heterotrophs: they must ingest other organisms or their products for sustenance.

Etymology

The word "animal" comes from the Latin animalis, meaning having breath, having soul or living being.^[2] In everyday non-scientific usage the word excludes humans – that is, "animal" is often used to refer only to non-human members of the kingdom Animalia; often, only closer relatives of humans such as mammals and other vertebrates, are meant.^[3] The biological definition of the word refers to all members of the kingdom Animalia, encompassing creatures as diverse as sponges, jellyfish, insects, and humans.^[4]

History of classification

Aristotle divided the living world between animals and plants, and this was followed by Carl Linnaeus, in the first hierarchical classification.^[5] In Linnaeus's original scheme, the animals were one of three kingdoms, divided into the classes of Vermes, Insecta, Pisces, Amphibia, Aves, and Mammalia. Since then the last four have all been subsumed into a single phylum, the Chordata, whereas the various other forms have been separated out.

In 1874, Ernst Haeckel divided the animal kingdom into two subkingdoms: Metazoa (multicellular animals) and Protozoa (single-celled animals).^[6] The protozoa were later moved to the kingdom Protista, leaving only the metazoa. Thus Metazoa is now considered a synonym of Animalia.^[7]

Characteristics

Animals have several characteristics that set them apart from other living things. Animals are eukaryotic and multicellular,^[8] which separates them from bacteria and most protists. They are heterotrophic,^[9] generally digesting food in an internal chamber, which separates them from plants and algae.^[10] They are also distinguished from plants, algae, and fungi by lacking rigid cell walls.^[11] All animals are motile,^[12] if only at certain life stages. In most animals, embryos pass through a blastula stage,^[13] which is a characteristic exclusive to animals.

Structure

With a few exceptions, most notably the sponges (Phylum Porifera) and Placozoa, animals have bodies differentiated into separate tissues. These include muscles, which are able to contract and control locomotion, and nerve tissues, which send and process signals. Typically, there is also an internal digestive chamber, with one or two openings.^[14] Animals with this sort of organization are called metazoans, or eumetazoans when the former is used for animals in general.^[15]

All animals have eukaryotic cells, surrounded by a characteristic extracellular matrix composed of collagen and elastic glycoproteins.^[16] This may be calcified to form structures like shells, bones, and spicules.^[17] During development, it forms a relatively flexible framework^[18] upon which cells can move about and be reorganized, making complex structures possible. In contrast, other multicellular organisms, like plants and fungi, have cells held in place by cell walls, and so develop by progressive growth.^[14] Also, unique to animal cells are the following intercellular junctions: tight junctions, gap junctions, and desmosomes.^[19]

Reproduction and development

A zygote initially develops into a hollow sphere, called a blastula,^[26] which undergoes rearrangement and differentiation. In sponges, blastula larvae swim to a new location and develop into a new sponge.^[27] In most other groups, the blastula undergoes more complicated rearrangement.^[28] It first invaginates to form a gastrula with a digestive chamber, and two separate germ layers—an external ectoderm and an internal endoderm.^[29] In most cases, a mesoderm also develops between them.^[30] These germ layers then differentiate to form tissues and organs.^[31]

Inbreeding avoidance

During sexual reproduction, mating with a close relative (inbreeding) generally leads to inbreeding depression. For instance, inbreeding was found to increase juvenile mortality in 11 small animal species.^[32] Inbreeding depression is considered to be largely due to expression of deleterious recessive mutations.^[33] Mating with unrelated or distantly related members of the same species is generally thought to provide the advantage of masking deleterious recessive mutations in progeny.^[34] (see Heterosis). Animals have evolved numerous diverse mechanisms for avoiding close inbreeding and promoting outcrossing^[35] (see Inbreeding avoidance).

As indicated in the image of chimpanzees, they have adopted dispersal as a way to separate close relatives and prevent inbreeding.^[35] Their dispersal route is known as natal dispersal, whereby individuals move away from the area of birth.

In various species, such as the splendid fairywren, females benefit by mating with multiple males, thus producing more offspring of higher genetic quality. Females that are pair bonded to a male of poor genetic quality, as is the case in inbreeding, are more likely to engage in extra-pair copulations in order to improve their reproductive success and the survivability of their offspring.^[36]

Food and energy sourcing

Predation is a biological interaction where a predator (a heterotroph that is hunting) feeds on its prey (the organism that is attacked).^[39] Predators may or may not kill their prey prior to feeding on them, but the act of predation almost always results in the death of the prey.^[40] The other main category of consumption is detritivory, the consumption of dead organic matter.^[41] It can at times be difficult to separate the two feeding behaviours, for example, where parasitic species prey on a host organism and then lay their eggs on it for their offspring to feed on its decaying corpse. Selective pressures imposed on one another has led to an evolutionary arms race between prey and predator, resulting in various antipredator adaptations.^[42]

Most animals indirectly use the energy of sunlight by eating plants or plant-eating animals. Most plants use light to convert inorganic molecules in their environment into carbohydrates, fats, proteins and other biomolecules, characteristically containing reduced carbon in the form of carbon-hydrogen bonds. Starting with carbon dioxide (CO₂) and water (H₂O), photosynthesis converts the energy of sunlight into chemical energy in the form of simple sugars (e.g., glucose), with the release of molecular oxygen. These sugars are then used as the building blocks for plant growth, including the production of other biomolecules.^[14] When an animal eats plants (or eats other animals which have eaten plants), the reduced carbon compounds in the food become a source of energy and building materials for the animal.^[43]They are either used directly to help the animal grow, or broken down, releasing stored solar energy, and giving the animal the energy required for motion.^[44]^[45]

Origin and fossil record

Animals are generally considered to have emerged within flagellated eukaryota.^[49] Their closest known living relatives are the choanoflagellates, collared flagellates that have a morphology similar to the choanocytes of certain sponges.^[50] Molecular studies place animals in a supergroup called the opisthokonts, which also include the choanoflagellates, fungi and a few small parasitic protists.^[51] The name comes from the posterior location of the flagellum in motile cells, such as most animal spermatozoa, whereas other eukaryotes tend to have anterior flagella.^[52]

The first fossils that might represent animals appear in the Trezona Formation at Trezona Bore, West Central Flinders, South Australia.^[53] These fossils are interpreted as being early sponges. They were found in 665-million-year-old rock.^[53]

The next oldest possible animal fossils are found towards the end of the Precambrian, around 610 million years ago, and are known as the Ediacaran or Vendian biota.^[54] These are difficult to relate to later fossils, however. Some may represent precursors of modern phyla, but they may be separate groups, and it is possible they are not really animals at all.^[55]

Aside from them, most known animal phyla make a more or less simultaneous appearance during the Cambrian period, about 542 million years ago.^[56] It is still disputed whether this event, called the Cambrian explosion, is due to a rapid divergence between different groups or due to a change in conditions that made fossilization possible.

Some palaeontologists suggest that animals appeared much earlier than the Cambrian explosion, possibly as early as 1 billion years ago.^[57] Trace fossils such as tracks and burrows found in the Tonian period indicate the presence of triploblastic worms, like metazoans, roughly as large (about 5 mm wide) and complex as earthworms.^[58] During the beginning of the Tonian period around 1 billion years ago, there was a decrease in Stromatolite diversity, which may indicate the appearance of grazing animals, since stromatolite diversity increased when grazing animals became extinct at the End Permian and End Ordovician extinction events, and decreased shortly after the grazer populations recovered. However the discovery that tracks very similar to these early trace fossils are produced today by the giant single-celled protist Gromia sphaerica casts doubt on their interpretation as evidence of early animal evolution.^[59]^[60]

Groups of animals

Traditional morphological and modern molecular phylogenetic analysis have both recognized a major evolutionary transition from "non-bilaterian" animals, which are those lacking a bilaterally symmetric body plan (Porifera, Ctenophora, Cnidaria and Placozoa), to "bilaterian" animals (Bilateria) whose body plans display bilateral symmetry. The latter are further classified based on a major division between Deuterostomes and Protostomes. The relationships among non-bilaterian animals are disputed, but all bilaterian animals are thought to form a monophyletic group. Current understanding of the relationships among the major groups of animals is summarized by the following cladogram:^[61]

Non-bilaterian animals: Porifera, Placozoa, Ctenophora, Cnidaria

Several animal phyla are recognized for their lack of bilateral symmetry, and are thought to have diverged from other animals early in evolution. Among these, the sponges (Porifera) were long thought to have diverged first, representing the oldest animal phylum.^[62] They lack the complex organization found in most other phyla.^[63] Their cells are differentiated, but in most cases not organized into distinct tissues.^[64] Sponges typically feed by drawing in water through pores.^[65] However, a series of phylogenomic studies from 2008-2015 have found support for Ctenophora, or comb jellies, as the basal lineage of animals.^[66]^[67]^[68]^[69] This result has been controversial, since it would imply that sponges may not be so primitive, but may instead be secondarily simplified.^[66] Other researchers have argued that the placement of Ctenophora as the earliest-diverging animal phylum is a statistical anomaly caused by the high rate of evolution in ctenophore genomes.^[70]^[71]^[72]^[73]

Among the other phyla, the Ctenophora and the Cnidaria, which includes sea anemones, corals, and jellyfish, are radially symmetric and have digestive chambers with a single opening, which serves as both the mouth and the anus.^[74] Both have distinct tissues, but they are not organized into organs.^[75] There are only two main germ layers, the ectoderm and endoderm, with only scattered cells between them. As such, these animals are sometimes called diploblastic.^[76] The tiny placozoans are similar, but they do not have a permanent digestive chamber.

The Myxozoa, microscopic parasites that were originally considered Protozoa, are now believed to have evolved within Cnidaria.^[77]

Bilaterian animals

The remaining animals form a monophyletic group called the Bilateria. For the most part, they are bilaterally symmetric, and often have a specialized head with feeding and sensory organs. The body is triploblastic, i.e. all three germ layers are well-developed, and tissues form distinct organs. The digestive chamber has two openings, a mouth and an anus, and there is also an internal body cavity called a coelom or pseudocoelom. There are exceptions to each of these characteristics, however—for instance adult echinoderms are radially symmetric, and certain parasitic worms have extremely simplified body structures.

Genetic studies have considerably changed our understanding of the relationships within the Bilateria. Most appear to belong to two major lineages: the deuterostomes and the protostomes, the latter of which includes the Ecdysozoa, and Lophotrochozoa. In addition, there are a few small groups of bilaterians with relatively similar structure whose relationships with other animals are not well-established. These include the Acoelomorpha, Rhombozoa, and Orthonectida.

Deuterostomes and Protostomes

Deuterostomes differ from protostomes in several ways. Animals from both groups possess a complete digestive tract. However, in protostomes, the first opening of the gut to appear in embryological development (the archenteron) develops into the mouth, with the anus forming secondarily. In deuterostomes the anus forms first, with the mouth developing secondarily.^[78] In most protostomes, cells simply fill in the interior of the gastrula to form the mesoderm, called schizocoelous development, but in deuterostomes, it forms through invagination of the endoderm, called enterocoelic pouching.^[79] Deuterostome embryos undergo radial cleavage during cell division, while protostomes undergo spiral cleavage.^[80]

In addition to these, the deuterostomes also include the Hemichordata, or acorn worms, which are thought to be closely related to Echinodermata forming a group known as Ambulacraria.^[85]^[86] Although they are not especially prominent today, the important fossil graptolites may belong to this group.^[87]

Ecdysozoa

The Ecdysozoa are protostomes, named after the common trait of growth by moulting or ecdysis.^[88] The largest animal phylum belongs here, the Arthropoda, including insects, spiders, crabs, and their kin. All these organisms have a body divided into repeating segments, typically with paired appendages. Two smaller phyla, the Onychophora and Tardigrada, are close relatives of the arthropods and share these traits. The ecdysozoans also include the Nematoda or roundworms, perhaps the second largest animal phylum. Roundworms are typically microscopic, and occur in nearly every environment where there is water.^[89] A number are important parasites.^[90] Smaller phyla related to them are the Nematomorpha or horsehair worms, and the Kinorhyncha, Priapulida, and Loricifera. These groups have a reduced coelom, called a pseudocoelom.

Lophotrochozoa

The Lophotrochozoa, evolved within Protostomia, include two of the most successful animal phyla, the Mollusca and Annelida.^[91]^[92] The former, which is the second-largest animal phylum by number of described species, includes animals such as snails, clams, and squids, and the latter comprises the segmented worms, such as earthworms and leeches. These two groups have long been considered close relatives because of the common presence of trochophore larvae, but the annelids were considered closer to the arthropods because they are both segmented.^[93] Now, this is generally considered convergent evolution, owing to many morphological and genetic differences between the two phyla.^[94] The Lophotrochozoa also include the Nemertea or ribbon worms, the Sipuncula, and several phyla that have a ring of ciliated tentacles around the mouth, called a lophophore.^[95] These were traditionally grouped together as the lophophorates.^[96] but it now appears that the lophophorate group may be paraphyletic,^[97] with some closer to the nemerteans and some to the molluscs and annelids.^[98]^[99] They include the Brachiopoda or lamp shells, which are prominent in the fossil record, the Entoprocta, the Phoronida, and possibly the Bryozoa or moss animals.^[100]

The Platyzoa include the phylum Platyhelminthes, the flatworms.^[101] These were originally considered some of the most primitive Bilateria, but it now appears they developed from more complex ancestors.^[102] A number of parasites are included in this group, such as the flukes and tapeworms.^[101] Flatworms are acoelomates, lacking a body cavity, as are their closest relatives, the microscopic Gastrotricha.^[103] The other platyzoan phyla are mostly microscopic and pseudocoelomate. The most prominent are the Rotifera or rotifers, which are common in aqueous environments. They also include the Acanthocephala or spiny-headed worms, the Gnathostomulida, Micrognathozoa, and possibly the Cycliophora.^[104] These groups share the presence of complex jaws, from which they are called the Gnathifera.

The Chaetognatha or arrow worms have been traditionally classified as deuterostomes, though recent molecular studies have identified this group as a basal protostome lineage.^[105]

Number of extant species

Animals can be divided into two broad groups: vertebrates (animals with a backbone) and invertebrates (animals without a backbone). Half of all described vertebrate species are fishes and three-quarters of all described invertebrate species are insects. The following table lists the number of described extant species for each major animal subgroup as estimated for the IUCN Red List of Threatened Species, 2014.3.^[106]

Group	Image	Subgroup	Estimated number of described species^[106]
Vertebrates		Fishes	32,900
	Amphibians	7,302
	Reptiles	10,038
	Birds	10,425
	Mammals	5,513
Total vertebrate species: 66,178
Invertebrates		Insects	1,000,000
	Molluscs	85,000
	Crustaceans	47,000
	Corals	2,000
	Arachnids	102,248
	Velvet worms	165
	Horseshoe crabs	4
	Others	68,658
Total invertebrate species: 1,305,075
Total for all animal species: 1,371,253

Model organisms

Because of the great diversity found in animals, it is more economical for scientists to study a small number of chosen species so that connections can be drawn from their work and conclusions extrapolated about how animals function in general. Because they are easy to keep and breed, the fruit fly Drosophila melanogaster and the nematode Caenorhabditis elegans have long been the most intensively studied metazoan model organisms, and were among the first life-forms to be genetically sequenced. This was facilitated by the severely reduced state of their genomes, but as many genes, introns, and linkages lost, these ecdysozoans can teach us little about the origins of animals in general. The extent of this type of evolution within the superphylum will be revealed by the crustacean, annelid, and molluscan genome projects currently in progress. Analysis of the starlet sea anemone genome has emphasized the importance of sponges, placozoans, and choanoflagellates, also being sequenced, in explaining the arrival of 1500 ancestral genes unique to the Eumetazoa.^[107]

An analysis of the homoscleromorph sponge Oscarella carmela also suggests that the last common ancestor of sponges and the eumetazoan animals was more complex than previously assumed.^[108]

Other model organisms belonging to the animal kingdom include the house mouse (Mus musculus) and zebrafish (Danio rerio).

සත්තු

විකිපීඩියා, නිදහස් විශ්වකෝෂය වෙතින්

උඩ වම් පස සිට දක්ෂිණාවර්තව :Loligo vulgaris (මොලස්කාවෙක්), Chrysaora quinquecirrha (නයිඩේරියාවෙක්), Aphthona flava (ආත්‍රපෝඩාවෙක්), Eunereis longissima (ඇනෙලීඩාවෙක්), and Panthera tigris (කෝර්ඩේටාවෙක්).

සත්තු යනු අනිමාලියා හෙවත් මෙටාසෝවා රාජධානියට අයත් බහුසෛලික, සුන්‍යෂ්ඨික ජීවින් වේ. ඔවුන්ගේ දේහ විලාශයන් ඔවුන් වර්ධනය වීමේදි යම්කිසි ස්ථිර තාවයකට ලක්වුවද ඇතැම් ජීවින් රූපාන්තරණය නම් ක්‍රියාවලියක් ඔස්සේ ඔවුන්ගේ ජිවිතයේ පසුකාලයන්හිදි යම්කිසි වෙනස් වීම් වලට ලක්වේ. බෙහෝමයක් සත්ත්වයන් හට සංචරණය විමේ හැකියාව පවතින අතර ඔවුන්ට එය ඉබේ හෝ ස්වාධීනව සිදුකරගත හැකිය. සතුන් විෂම පෝෂිකයන් වන අතර ඔවුන් තම පැවැත්ම සඳහා වෙනත් ජීවින් (ශාක) මත පදනම් වේ.

පොසිල සාක්ෂි වලට අමතරව මීට වසර මිලියන 542 කට ප්‍රථම කේම්බ්‍රීය පිපිරුම සිදුවු අවස්ථා වේදි සිදු වු ක්‍රියාවලීන් හේතු වෙන් මුල්ම සාගර ජීවි විශේෂය මගින් සත්ත්ව වංශය ඇතිවු බවට සාක්ෂි ඇත.

පටුන

[සඟවන්න]

සතුන්ගේ ලක්‍ෂණ[සංස්කරණය කරන්න]

ව්‍යුහය[සංස්කරණය කරන්න]

ඉස්පන්ජියන් වැනි (පොරිෆේරා වංශිකයන්) සුළු ‍ෙවනස්කම් කිහිපයක් හැරුණු කොට සත්ත්වයින්හට වෙන්වෙන් වශයෙන් පටකවලට විශේෂණය වී පවතින දේහ ඇත. මේවා සංකෝචනය සහ සංචරණය පාලනය කරන මාංශ පේෂි සහ ස්නායු සංඥා පරිවහණය කරන ස්නායු පටක වලින් ද සමන්විත වේ. මීට අමතරව විවිර එකක් හෝ දෙකක් සහිත අභ්‍යන්තර ආහාර ජීර්ණ පද්ධතියක් ද අන්තර්ගත වේ. මෙලෙස සංවිධානාත්මක දේහ සහිත ජිවීන් හට මෙටාසොවාවන් යයි හැදින්වේ. මෙටාසෝවාවන් යන වදන සත්වයන් සඳහා පොදුවේ භාවිතා වන අවස්ථාවන්හිදී ඉයුමෙටාසෝවාවන් ලෙස හැඳින්වේ.

සියළුම සතුන්හට සුන්‍යෂ්ඨික සෛල අන්තර්ගත වේ. ඒවා කොලජන් සහ ප්‍රත්‍යස්ථ ග්ලයිකෝ ප්‍රෝටීනවලින් වටවු බහිස්සෛලීය කොටසකින් වටවී ඇත. මේවා අස්ථි, බහිස්සැකිලි, ආවරණය කටු වැනි ආකාති සැදීමට කැල්සිනීත වී ඇත. ජීවීන්ගේ වර්ධනයේදී ඒවා සාපේක්ෂ වශයෙන් සුනම්‍ය ආකෘතියක් සාදන අතර එමගින් සෛලවලට එකිනෙක චලනය වීමේ හැකියාවක් ලබාදෙන අතර එමගින් සංකිර්ණ ආකෘතියක් සාදනු ලබයි. මීට අමතරව වෙනත් ශාක සහ දිලීර වර්ග වැනි බහු සෛලික ජීවි විශේෂවලට සෛල බිත්ති මඟින් එකිනෙක බැඳ පවත්වා ගන්නා සෛල අන්තර්ගත වේ. ඒවා දිගින් දිගටම සිදුවන වර්ධනය මගින් තව දුරටත් වැඩි දියුණු වේ. සත්ත්ව සෛල වලට ආවේනික වන පරිදි ඒවාට අන්තර් සෛලීය බන්ධන පිහිටා ඇත. ඒවා තද සන්ධි, හිදැස් සන්ධි සහ ඩෙස්ම සෝම නම් වේ.

ප්‍රජනනය සහ වර්ධනය[සංස්කරණය කරන්න]

ආසන්න වශයෙන් සියළුම සත්වයින් යම්කිසි ආකාරයක ලිංගික ප්‍රජනනයකට භාජනය වේ. පරිණත ජීවින් දුවිගුණ හෝ බහු ගුණ වේ. ඔවුන් සතුව යම් විශේෂණය වු ප්‍රජනක සෛල පිහිටා ඇති අතර ඒවා ඌණන විභාජනයට ලක්වී කුඩා චලනය විය හැකි ශුක්‍රාණු හෝ විශාල චලනය විය නොහැකි ඩිම්භ නිෂ්පාදනය කරයි. ඒවා එකිනෙක පෑහි යුක්තානුවක් සාදන අතර එය නව ජීවියෙකු බවට පරිවර්ථනය වේ.

පෙනහළු වල සෛල ෆුලුවෝරසන්ට් වර්ණක මගින් වර්ණ ගන්වා ඇති අතර ඒවා වියෝග කලාවේ මුල් අවධියේදී අණූනන විබාජනයට ලක්වන ආකාරය පෙන්නුම් කෙරේ

බොහෝසත්වයින් හට අලිංගික ප්‍රජනනයක් ද සිදු කල හැකිය. මෙය සිදුවනුයේ පාතනෝද්භවය මගිනි. මෙහිදී ලිංගික එක්වීමකින් තොරව සරු බීජ උපදවන අතර ඇතැම් අවස්ථා වලදී බෙදීම මගින් ද අලිංගික ප්‍රජනනය සිදුවේ.

යුක්තානුව මුල් අවස්ථ වලදී කුහර සහිත බ්ලස්ටුලාව නම් ගෝලයක් බවට පත් වේ. මෙය පසු කාලීනව නාවත සකස් වීම් වලට සහ විශේෂණය වීමට ලක්වේ. ඉස්සන්ගේ බ්ලස්ටුලා පිළවුන් අළුත් ස්ථානයකට පිහිනා ගොස් නව ආකාරයකට ගොඩ නැංවීමට හැකියාව ඇත. ඇතැම් බොහෝ ආකාර වලදී මේ බ්ලස්ටුලාවන් වඩාත් සංකිර්ණ නැවත සකස් වීම් වලට ලක්වේ. එය මුලින්ම ආහාර ජීර්ණ කුටීරයක් සහිත ගැස්ටෘලාවක් බවට පරිවර්තනය වේ. ඉන්පසු එය වෙන වෙනම පවත්නා ජනක ස්ථර දෙකකට වෙන්වේ. ඒවා නම් පිටතින් පවත්නා බහිෂ්චර්මය හා අන්තස්චර්ණයයි. බොහෝ අවස්ථා වලදී මේවා අතර මධ්‍යස්ථානයක්ද වර්ධනය වන අතර මෙම ප්‍රජනක ස්ථාර පසුකාලීනව සිරුරේ අවයව සහ පටක බවට විශේෂණය වේ.

බොහෝ සත්ත්වයින් සුර්යා ලෝකයෙන් ලබාගන්නා ශක්තිය වක්‍රාකාරව භාවිතා කර ගනිමින් වර්ධනය වේ. ශාක මෙම සුර්යයා ලෝකය ශක්තිය බවට පර්වර්ථනය කරමින් සරල සීනි නිෂ්පාදනය කරන ප්‍රභාසංස්ලේශණය නම් ක්‍රියා වලිය සිදු කරනු ලබයි. මෙය සිදු කිරීම ආරම්භ කරනුයේ කාබන් ඩයෝක්සයිට් අණුවක් සහ ජල අණුවක් භාවිතා කර ගිනිමිනි. ප්‍රභාසංස්ලේෂණය මගින් සුර්යයාගේ ඇති ශක්තිය රසා‍්‍යනික ශක්තිය ලෙසට ග්ලුකොස් අණු අතර ගබඩා කරන අතර ඔක්සිජන් මුදාහරිනු ලැබේ. මෙකි සීනි වර්ග ඉන්පසු ශාක වල වර්ධනය සදහා අවශ්‍ය ගොඩනැගීම් අණු ලෙසට භාවිතා කරනු ලබයි. සතුන් විසින් මෙම ශාක අනුභව කරන අවස්ථාවක දී හෝ වෙනත් සත්වයෙකු විසින් ශාක අණුභව කරන සත්ත්වයෙකු භක්ෂණය කිරීමේදී ශාක මගින් සංස්ලේශණය කරන ලද මෙම සීනි වර්ග සතුන් විසින් ද පරිභෝජනය වීමක් සිදුවේ. මේවා සෘජුවම සතුන්ගේ වර්ධනයට උපකාරි වන අතර ඒවා බිද හෙලිමෙන් එහි ගබඩා වු සුර්යය ශක්තිය මුදා හැරීමෙන් සත්ත්වයින් හට වර්ධනයට සහ සංචරණයට අවශ්‍ය ශක්තිය ලබාදේ. මෙම ක්‍රියාවලිය ග්ලයිකොලිසිය නම් වේ.

අධික ආර්ධතාවය සහිත සහ සිසිල් දේශගුණයක් සහිත සාගර පතුල වල ජීවත් වන ජීවින් සුර්යය ශක්තිය මත පදනම් නොවෙති. ඒ වෙනුවට රසායනික සංස්ලේෂක සහ ඉයු බැක්ටීරියාවන් ආහාර දාම වල පදනම සකසති.

සත්ත්‍ව වර්ගීකරණය[සංස්කරණය කරන්න]

සත්ත්‍ව විද්‍යාත්මක වර්ගීකරණය[සංස්කරණය කරන්න]

ප්‍රධාන ලිපිය: සත්ත්‍ව වංශ

ප්ලැටිසෝවා සත්ත්වයන්[සංස්කරණය කරන්න]

Pseudobiceros bedfordi වර්ගයේ පැතලි පණුවෙක්

ප්ලැටිසෝවාවන්හට ප්ලැටිහෙල්මින්තස් හෙවත් පැතලි පණුවන් අයත් වෙයි. මොවුන් මුල් අවධි වලදි සලකනු ලැබුවේ වඩාත්ම ආදි ද්විපාර්ශ්විකයන් ලෙස වන අතර නමුත් දැන් වන විට ඔවුන් වඩාත් සංකිර්ණ පුර්වජයන්ගෙන් පැවත එන බවට පෙනි ගොස් ඇත.

මෙම කාණ්ඩයට අයත් වන ජීවින්ගෙන් බොහෝමයක් පරපෝෂිතයින් වන අතර ඒ සඳහා පටිපණුවන් සහ පැතැල්ලන් අයත්වෙයි. පැතලි පණුවන් හට ඔවුන්ගේ සමීපතම ඥාතීන්වන අන්වීක්ෂීය ගැස්ට්‍රෝට්‍රිකාවන්ට මෙන් සීලෝමයක් හෙවත් දේහ කුහරයක් නොමැත.

අනෙකුත් මෙයට අදාල වංශිකයින් බොහෝමයක් අන්වීක්ෂීය වන අතර ඔවුන් හට ව්‍යාජ සීලෝමයක් පවති. වඩාත්ම ප්‍රමුඛතමයන් වනුයේ රොටිෆේරාවන්ය. මොවුන් ජලජ පරිසර වල වඩාත් බහුලවම දක්නට ඇත. තවද ඔවුන් සඳහා ඇකැන්තෝසෙෆලාවන් හෙවත් උල් සහිත හිසක් ඇති පණුවන්ද අයත්වෙයි. මීට අමතරව Gnathostomulida, Micrognathozoa සහ Cycliophora වන් අයත්ය. මෙම කාණ්ඩ සඳහා සංකිර්ණ හනු පවතින අතර ඒවා සඳහා Gnathifera යැයි ව්‍යවහාර කෙරේ.

ඩියුටෙරස්ටෝම් ජීවින්[සංස්කරණය කරන්න]

Superb Fairy-wren, Malurus cyaneus

ඩියුටෙරස්ටෝම් ජීවින් ප්‍රො‍ටෝස්ටෝම් වරුන් වන අනෙකුත් ද්විපාර්ශවිකයින්ට වඩා ක්‍රම කිහිපයකින් වෙනස්ය. මෙම දෙකොටසම සම්පුර්ණ ආහාර ජීර්ණ මාර්ගයක් පවති. කෙසේ නමුත් ප්‍රොටොස්ටෝම් වරුන්ගේ ආහාර මාර්ගයෙහි මුල්ම විවරය මුඛය බවට විකසනය වන අතර වෙනමම පිහිටි ගුද මාර්ගයක් ඇති වේ. ඩියුටෙරස්ටෝම් වරුන්හට මෙහි ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙය සිදුවේ. බොහෝ ප්‍රො‍ටොස්ටොම්වරුන්ගේ ගැස්ට්‍රැලාවෙහි අභ්‍යන්තරය සෛල මගින් පිරිපවතින අතර එමගින් මධ්‍යචරණය සාදනු ලැබේ. මෙය Schizocoelous වර්ධනය යැයි හැඳින්වේ. නමුත් ඩියුටෙරස්ට්‍රොවරුන්හට මෙය අන්තස්චර්මය ඇතුලට නැමීමක් මගින් ඇති වේ. ඩියුටෙරස්ට්‍රොම් වරුන්හට උදරීය ස්නායු වෙනුවට පාෂ්ඨීය ස්නායු පිහිටන අතර ඔවුන්ගේ කළල විවිධ විභේදනයන්ට ලක්වේ.

මේසියල්ල මගින්ම ඩියුටෙරස්ටෝම්‍ වරුන් සහ ප්‍රොටොස්ටෝම් වරුන් එකිනෙකට වෙනස් ඒක වංශික පරම්පරාවන් බවට යෝජනා කෙරේ. ඩියුටෙරස්ටෝම් වරුන්ගේ ප්‍රදාන වංශිකයින් වනුයේ Echinodermata සහ Chordata වන්ය. මුලින් සඳහන් කරන ලද වංහිකයින් හට අරීය සමමිතියක් ඇති අතර ඔවුන් සම්පුර්ණයෙන්ම කරදියෙහි වාසය කරති. උදාහරණ නම් තාරකා මත්ස්‍යයින්,මුහුදු කොල්ලන් සහ මුහුදු කැකිරිය. කෝඩාටාවන් වඩාත් ප්‍රමුක වන්නේ පාෂ්ඨ වංශකයින්ගෙන් වන අතර ඔවුන් කෂේරුවකින් යුක්ත වන සත්ත්වයින්ය. මොවුන් සඳහා මත්ස්‍යයින්, උභය ජීවින්, උරගයින්, පක්ෂීන් සහ ක්ෂිරපායින් අයත්වේ.

මීට අමතරව ඩියුටරස්ටොම්වරුන්ට අර්ධ කශේරකයින් අයත්ය. ඔවුන් අද වන විට ප්‍රමුඛ නොවුවද වැදගත් ‍ෙපාසිල graptolites මෙම කාණ්ඩයට අයත්වෙයි.

Chaetognatha හෝ ඊතල පණුවන් ද මෙම ඩියුටරස්ටෝම් වර්ගයට අයත්ය. නමුත් වඩාත් මෑතකදී සිදු කල අධ්‍යයනයන් මගින් ඔවුන් සඳහා ප්‍රොටොස්ටොම් වරුන්ට සම්බන්ධයක් ඇති බවට සොයා ගෙන ඇත.

Lophotrochozoa[සංස්කරණය කරන්න]

රෝමානු ගොලුබෙල්ලෙක්, Helix pomatia

Lophotrochozoa වන් හට සත්ත්ව වංශයෙහි වඩාත් සාර්ථක මෘද්වංශකයින් සහ ඇනලිඩාවන් අයත් වේ. මොලොස්කාවන් හට ගොලුබෙල්ලන්, බෙල්ලන් සහ දැල්ලන් ද ඇනලිඩාවන් හට කණ්ඩනය වු පණුවන් හෙවත් ගැඩවිලුන් සහ කූඩැල්ලන් අයත් වේ. මෙම කාණ්ඩ දෙකම කලක් තිස්සේ සමීප සම්බනන්ධතාවයක් පවතින බවට සලකනු ලබන්නේ ඔවුන්හට පොදු trochophore පිළවුන් හේතුවෙනි. නමුත් ඇනලිඩාවන් සන්දිපාදිකයන් හ‍ට වඩාත් සමීප සම්බන්ධතාවයක් ඇති බවට සැලකේ. මෙසේ වන්නේ ඔවුන් දෙවර්ගයම කණ්ඩනය වී ඇති බැවිණි. මෙය අභිසාරි පරිණාමයක් ලෙස සැලකේ. එසේ වන්නේ එම වංශ දෙකෙහි රූපාකාරයේ සහ ජානමය වශයෙන් ඇති වෙනස්කම් මත පදනම්වය.

Lophotrochozoa වන් හට නෙමටෝඩා හෙවත් පටිපණුවන් අයත්වේ. Sipuncula සහ මුඛය වටා පක්ෂ්ම රාහියක් පිහිටා ඇති ඇතැම් වංහිකයින් හට lophophore යැයි හැදින්වේ. මොවුන් සම්ප්‍රදායික වශ‍යෙන් එක්ව ගත් කල lophophorates යැයි වර්ග කරනය කරනු ලැබේ. නමුත් දැනට පෙනිගොස් ඇති අන්දමට ඔවුන් නෙමටෝඩාවන් හට සමීප සම්බන්ධතාවයක් ඇති සහ ඇතමුන් මෘද්වංශිකයන්ට සහ ඇනලිඩාවන්ට සමාන සම්බන්ධතාවයක් ඇති paraphyletic ලෙසට වර්ගිකරණය කරනු ලැබේ. ඔවුන්හට බෙල්ලන් හෙවත් Brachiopoda වන් අයත්වෙයි. ඔවුන් පොසිල ව‍ාර්තා වල වඩාත් ප්‍රමුඛ වේ. Entoprocta, Phoronida සහ Bryozoaහෙවත් පාසි වැනි සතුන්ද අයත්ය.

වෙනත් වර්ගීකරණය[සංස්කරණය කරන්න]

සත්ත්ව ලෝකයේ විශේෂ 1,260,000ක් පමණ සංඛ්‍යාවක් ඇතැයි සැලකේ.ආහාර නිපදවීමේ හැකියාවක් නැති බැවින් සතුන් විෂමපෝෂීන් වේ.

ඇනිමාලියා රාජධානියට අයත් සතුන් කොඳු ඇට පෙළ (කශේරුව) දැරීම හෝ නොදැරීම මත කාණ්ඩ 2කි

අපෘෂ්ඨවංශීන්
පෘෂ්ඨවංශීන්

අපෘෂ්ඨවංශීන්[සංස්කරණය කරන්න]

කශේරුවක් නැති සතුන් අපෘෂ්ඨවංශීන් ලෙස හැඳින්වේ.ඔවුන් නැවත ප්‍රධාන වංශ 5කට බෙදේ.

)නිඩාරියා/සිලින්ටරේටා
)ඇනෙලිඩා
)මොලුස්කා
)ආත්‍රෝපෝඩා
)එකයිනොඩර්මේටා

නිඩාරියා[සංස්කරණය කරන්න]

ඇනෙලිඩා[සංස්කරණය කරන්න]

මොලුස්කා[සංස්කරණය කරන්න]

ආත්‍රෝපෝඩා[සංස්කරණය කරන්න]

එකයිනොඩර්මේටා[සංස්කරණය කරන්න]

පෘෂ්ඨවංශීන්[සංස්කරණය කරන්න

விலங்கு
https://ta.wikipedia.org/s/1to

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.

இக்கட்டுரை கூகுள் மொழிபெயர்ப்புக் கருவி மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. இதனை உரை திருத்த உதவுங்கள். இக்கருவி மூலம் கட்டுரை உருவாக்கும் திட்டம் தற்போது நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. இதனைப் பயன்படுத்தி இனி உருவாக்கப்படும் புதுக்கட்டுரைகளும் உள்ளடக்கங்களும் உடனடியாக நீக்கப்படும்

விலங்குகள் புதைப்படிவ காலம்:Ediacaran - Recent PreЄ Є O S D C P T J K Pg N

உயிரியல் வகைப்பாடு
உலகம்:	Eukarya
(unranked)	Opisthokonta
(unranked)	Holozoa
(unranked)	Filozoa
திணை:	விலங்கினம் Linnaeus, 1758

விலங்குகள் (Animals), அனிமாலியா (Animalia) அல்லது மீடாசொவா (Metazoa) ராச்சியத்தின் பெரும்பாலும் பலசெல் கொண்ட, யூகார்யோடிக் உயிரினங்களின் ஒரு மிகப் பெரும் பிரிவாகும். அவை வளர்ச்சியுறுகையில் அவற்றின் உடல் திட்டம் இறுதியில் நிலைபெறுகிறது. சில தங்களது வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில் உருமாற்ற நிகழ்முறைக்குள் செல்கின்றன. அநேக விலங்குகள் இடம்பெயரும் தன்மையுடையவை. அவற்றால் தன்னிச்சையாகவும் சுதந்திரமாகவும் நகர முடியும். பல விலங்குகள் கொன்றுண்ணிப் பழக்க முடையவையாகவும் உள்ளன. அதாவது தங்கள் வாழ்க்கைக்கு அவை பிற உயிரினங்களை சாப்பிட்டாக வேண்டும்.

பல அறியப்பட்ட விலங்கு தொகுதிகள் புதைபடிவ பதிவுகளில் சுமார் 542 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன்னதாக கேம்பிரியன் வெடிப்பு சமயத்தில் கடல்வாழ் இனங்களாகக் காட்சியளிக்கின்றன.

பொருளடக்கம்

[மறை]

பெயர்வரலாறு[தொகு]

"அனிமல்" என்ற ஆங்கில வார்த்தை அனிமலே என்கிற இலத்தீன் வார்த்தையில் இருந்து பிறந்ததாகும். இது அனிமா என்னும் முக்கிய மூச்சு அல்லது ஆன்மா எனப் பொருள் கொண்ட வார்த்தையில் இருந்து தோற்றம் செய்யப்பட்டது. அன்றாட பேச்சுவழக்குப் பயன்பாட்டில், இந்த வார்த்தை பொதுவாக மனிதரல்லாத விலங்குகளைக்^{[மேற்கோள் தேவை]} குறிக்கிறது. விலங்கு ராச்சியம் (Kingdom Animalia) என்னும் இந்த வார்த்தையின் உயிரியல் வரையறை மனிதன் உள்ளிட்ட அனைத்து உறுப்பினர்களையும் குறிக்கிறது.

பண்புகள்[தொகு]

பிற உயிரினங்களில் இருந்து தங்களைத் தனித்துக் காட்டும் பல பண்புகளை விலங்குகள் கொண்டுள்ளன. விலங்குகள் யூகார்யோடிக்குகளாகவும்பலசெல் உயிரினங்களாகவும்^[1] உள்ளன (ஆயினும் காணவும் மிக்சோசோவா). இவை அவற்றை பாக்டீரியாக்கள் மற்றும் அநேக ஓர்செல் உயிரினங்களில் இருந்து பிரிக்கின்றன. இவை கொன்றுண்ணி பழக்கமுடையவை.^[2] பொதுவாக ஒரு உள்ளறையில் உணவு செரித்தல் நிகழ்பவை. இது தாவரங்கள் மற்றும் பாசி வகைகளில் இருந்து அவற்றை பிரிக்கின்றன (சில கடற்பாசிகள் ஒளிச்சேர்க்கைதிறனும் நைட்ரஜன் நிலைப்பாட்டு திறனும் கொண்டிருக்கின்றன என்றாலும்).^[3] உறுதியான செல் சுவர்கள் இல்லாதிருக்கும் வகையில் இவை தாவரங்கள், பாசிகள் மற்றும் பூஞ்சைகளில் இருந்தும் வேறுபடுகின்றன.^[4] எல்லா விலங்குகளும் குறிப்பிட்ட வாழ்க்கை கட்டங்களில் இடம்பெயர்பவையே ^[5] என்று சொல்லலாம். அநேக விலங்குகளில், முளைக்கருவானது ஒரு கருக்கோளம் என்னும் கட்டத்திற்கு செல்கிறது. இது விலங்குகளுக்கு மட்டுமேயான தனித்துவமான பண்பாகும்.

உடலமைப்பு[தொகு]

விலங்குகள் தனித்தனி திசுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்ட உடலமைப்புகளைக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆயினும் கடற்பாசிகள் (துளையுடலிகள் (Porifera) தொகுதி) மற்றும் பிளகோசோவா ஆகிய மிகக் குறிப்பிடத்தக்க சில விதிவிலக்குகளும் உண்டு. சுருங்கக் கூடியதும் நகர்வை கட்டுப்படுத்தத்தக்கதுமான தசைகள், மற்றும் சமிக்ஞைகளை அனுப்புகிறதும் பரிசீலிப்புக்குட்படுத்துவதுமான நரம்பு மண்டலத் திசு ஆகியவை இந்த உடலமைப்பில் அடங்கும். பொதுவாக ஒரு உள்ளமைந்த செரிமான அறையும் ஒன்று அல்லது இரண்டு திறப்புகளுடன் அமைந்திருக்கும். இந்த வகை ஒழுங்கமைப்புடன் கூடிய விலங்குகள் மெடாசோவான்கள் (பலசெல் உயிரினங்கள்) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அல்லது முந்தையது பொதுவாக விலங்குகளைக் குறிப்பிடப் பயன்படும் இடங்களில் இமெடாசோவான்கள் (eumetazoans) என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

இனப்பெருக்கம் மற்றும் வளர்ச்சி[தொகு]

ஏறக்குறைய எல்லா விலங்குகளுமே ஒரு வகை பால்முறை இனப்பெருக்கத்தில் ஈடுபடுகின்றன. அவை ஒரு சில சிறப்பியல்பான இனப்பெருக்க செல்களைக் கொண்டுள்ளன. இவற்றில் சிறிய நகரும் விந்தணுக்கள் அல்லது பெரிய நகரா சினை முட்டைகளை உருவாக்க குன்றல் பிரிவு(meiosis) நடக்கிறது. இவை ஒன்றிணைந்து கருமுட்டைகளை (zygotes) உருவாக்கி, அவை புதிய தனிஉயிர்களாய் வளர்ச்சியுறுகின்றன.

பாலில்லா இனப்பெருக்கத் திறனையும் பல விலங்குகள் கொண்டிருக்கின்றன. (பார்தெனோஜெனிசிஸ் மூலம்) இனப்பெருக்க திறனுடைய முட்டைகள் கலவியின்றி உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன, அல்லது சில சந்தர்ப்பங்களில் சிறுகூறாகல் (fragmentation) மூலமாகவும் இது நடைபெறுகின்றது.

ஒரு கருமுட்டையானது கருக்கோளம் (blastula) என்னும் ஒரு உள்ளீடற்ற கோளத்திற்குள் ஆரம்பத்தில் வளர்கிறது. இது மறுஒழுங்கமைவுக்கும் வேறுபாட்டிற்கும் (differentiation) உள்ளாகிறது. கடற்பாசிகளில், கருக்கோள லார்வாக்கள் ஒரு புதிய இடத்திற்கு நீந்திச் சென்று ஒரு புதிய கடற்பாசி இனமாக உருவாகிறது. பல பிற குழுக்களில், கருக்கோளமானது இன்னும் சிக்கலான மறுஒழுங்கமைவுக்குள் உட்செல்கிறது. இது முதலில் உள்மடிந்து ஒரு செரிமான அறை, மற்றும் இரண்டு தனியான நுண்ணுயிர் அடுக்குகள் - ஒரு வெளிப்புற எக்டோதெர்ம் (புற அடுக்கு) மற்றும் ஒரு உள்முக என்டோதெர்ம் (அக அடுக்கு) - கொண்ட ஒரு ஈரடுக்கு கருக்கோளத்தை (gastrula) உருவாக்குகிறது. இந்த திசு அடுக்குகள் பின் வேறுபாட்டிற்கு உள்ளாகி, திசுக்கள் மற்றும் உறுப்புகளாக உருவாகின்றன.

உணவு மற்றும் சக்திக்கான ஆதாரம்[தொகு]

மிருகவேட்டை என்பது வேட்டையாடும் விலங்கு (வேட்டையாடுகிற ஒரு கொன்றுண்ணி பழக்க விலங்கு) தனது இரையை (தாக்குதலுக்கு இலக்காகும் உயிரினம்) உணவாகக் கொள்ளும் ஒரு உயிரியல் பரிமாற்ற நிகழ்வாகும். வேட்டை விலங்குகள் தங்களது இரையை உண்ணுவதற்கு முன்னர் அவற்றைக் கொல்லலாம் அல்லது கொல்லாமலும் போகலாம். ஆனால் மிருகவேட்டை எப்போதும் இரை இறப்பதில் முடியும். நுகர்வில் இன்னொரு முக்கிய பிரிவு பிணந்திண்ணி (detritivory) வகை ஆகும். அதாவது இறந்த உறுப்பாக்கமுடைய உணவை நுகர்வது. சமயங்களில் இரண்டு உண்ணும் பழக்கத்திற்கும் இடையில் பேதம்பிரிப்பது சிரமமாகி விடும். உதாரணமாக ஒட்டுண்ணி உயிர்வகைகள் ஒரு உயிரினத்தை வேட்டையாடி உண்கின்றன. பின் சிதைவுறும் அந்த உடலை தமது வழித்தோன்றல்களுக்கு உணவாக்கும் வகையில் அதன் மீது தங்களது முட்டைகளை இடுகின்றன. ஒன்று மற்றொன்றின் மீது அளிப்பதான தேர்ந்தெடுத்த அழுத்தங்கள் வேட்டையாடும் விலங்குக்கும் இரைக்கும் இடையில் பரிணாமரீதியான ஆயுதப் போட்டிக்கு இட்டுச் சென்றிருக்கிறது. இது பல்வேறு மிருகவேட்டை-எதிர்ப்பு தகவமைவுகளுக்கு வழிவகுத்துள்ளது.

அநேக விலங்குகள் சூரிய ஒளி சக்தியில் இருந்து மறைமுகமாக உணவைப் பெறுகின்றன. தாவரங்கள் இந்த சக்தியை ஒளிச்சேர்க்கை எனும் ஒரு நிகழ்முறையைப் பயன்படுத்தி சூரிய ஒளியை எளிய சர்க்கரைகளாக மாற்றிப் பயன்படுத்துகின்றன. கரியமில வாயு (CO₂) மற்றும் நீர் (H₂O) மூலக்கூறுகளுடன் தொடங்கி, ஒளிச்சேர்க்கையானது சூரிய ஒளி சக்தியை குளுகோஸ் (C₆H₁₂O₆) பிணைப்புகளில் சேகரிக்கப்படும் வேதியியல் சக்தியாக மாற்றி பிராண வாயுவை (O₂) வெளியிடுகிறது. இந்த சர்க்கரைகள் பின் கட்டுமான அடுக்குகளாகப் பயன்பட்டு, தாவரம் வளர அனுமதிக்கின்றன. விலங்குகள் இந்த தாவரங்களை உண்ணும்போது (அல்லது தாவரங்களை உண்டிருக்கக் கூடிய பிற விலங்குகளை உண்கையில்), தாவரத்தால் உருவாக்கப்பட்ட சர்க்கரைகள் விலங்கினால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அவை நேரடியாக விலங்கு வளர பயன்படுத்தப்படலாம், அல்லது உடைக்கப்பட்டு, சேகரிக்கப்பட்ட சூரிய ஒளி சக்தியை வெளியிட்டு, விலங்குக்கு நகர்வுக்கு அவசியமான சக்தியை கொடுக்கலாம். இந்த நிகழ்முறை கிளைகோலைசிஸ் என்று அழைக்கப்படும்.

மூல ஆதாரங்கள் மற்றும் புதைபடிவ பதிவு[தொகு]

விலங்குகள் பொதுவாக ஒரு சவுக்குயிர் யூகார்யோட்டில் இருந்து பரிணாமமுற்றிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. அவற்றின் மிக நெருங்கிய வாழும் உறவினர்களாகக் கருதப்படுவது சோவனொஃபிளாகெல்லேட்டுகள் என்கிற, சில கடற்பாசிகளின் சோவனொசைட்டுகளை ஒத்த உருவமைப்பியல் கொண்ட கழுத்துப்பட்டியுடனான சவுக்குயிர்களாகும் (flagellates). செல்கூறு ஆய்வுகள் விலங்குகளை ஒபிஸ்தோகோன்ட்ஸ் என்னும் சிறப்புகுழுவில் வகைப்படுத்துகின்றன. இதில் சோவனொஃபிளாகெல்லேட்டுகள், பூஞ்சைகள் மற்றும் கொஞ்சம் சிறிய ஒட்டுண்ணி வகை ஒருசெல் உயிரினங்கள் ஆகியவை அடங்கும். அநேக விலங்குகளின் முதிர்ந்த விந்தணுவில் இருப்பது போன்று நகரும் செல்களில் கசையிழைகள் (flagellum) பிற்பக்க அமைவு கொண்டிருப்பதில் இருந்து இந்த பெயர் வருகிறது. பிற யூகார்யோட்டுகள் முற்பக்க கசையிழைகள் கொண்டிருக்க விழைகின்றன.

விலங்குகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக் கூடிய முதல் புதைவுகள் கேம்ப்ரியன் காலத்துக்கு முந்தைய காலத்தினதாய் தோன்றுகின்றன. இவை சுமார் 610 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்த புதைவுகளாகும். ஆயினும், இவை பிற்கால புதைவுகளுடன் தொடர்புபடுத்த கடினமானவையாக உள்ளன. சில நவீன விலங்கு தொகுதிகளுக்கு முன்னறிவிப்பினை குறித்ததாய் இருந்தாலும் கூட அவை தனித்தனியான குழுக்களைச் சேர்ந்தவையாக இருக்கலாம்; அவை விலங்குகளே அல்ல என்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளும் உள்ளது. அவை தவிர, அநேக அறியப்பட்ட விலங்கு தொகுதிகள் சுமார் 542 மில்லியன் வருடங்களுக்கு முன்னதாக கேம்ப்ரியன் காலத்தில் ஏறக்குறைய ஒரே காலகட்டத்தில் தோற்றம் செய்கின்றன. கேம்ப்ரியன் வெடிப்பு என்று அழைக்கப்படும் இந்த நிகழ்வானது, வெவ்வேறு குழுக்கள் இடையிலான ஒரு துரித விலகுபாதையைக் குறிக்கிறதா அல்லது புதைவடிவத்தை சாத்தியமாக்கிய சூழ்நிலைகளிலான ஒரு மாற்றத்தைக் குறிக்கிறதா என்பது இன்னமும் விவாதிக்கப்படும் ஒன்றாகவே உள்ளது. ஆயினும் புதைபடிவங்கள் மூலம் ஆதிகாலத்து வாழ்க்கை வடிவங்களை ஆராய்ச்சி செய்யும் ஆராய்ச்சியாளர்களும் (paleontologists) மற்றும் நிலநூல் வல்லுநர்களும் முன்னர் கருதப்பட்டதை விட வெகு முன்னதாகவே, சாத்தியமான அளவில் ஏறக்குறைய 1 பில்லியன் வருடங்களுக்கும் முன்னதாக, விலங்குகள் இருந்திருக்கலாம் எனக் கருதுகின்றனர். தோனியன் சகாப்தத்தில் காணப்பட்ட தடங்கள் மற்றும் பொந்துகள் போன்ற புதைவு சுவடுகள், மெடோசோவான்கள் போன்ற டிரிப்ளோபிளாஸ்டிக் புழுக்கள் ஏறக்குறைய மண்புழுக்கள் அளவுக்கு பெரியதாகவும் (சுமார் 5 மிமீ அகலம்) சிக்கலானதாகவும் இருந்திருக்கலாம் என்பதை சுட்டிக் காட்டுகின்றன.^[6]^[7]^[8]

விலங்குத் தொகுதிகள்[தொகு]

துளையுடலிகள் (Porifera)[தொகு]

ஆரஞ்சு யானைக் காது கடற்பாசி. முன்புலத்தில். இரண்டு பவளப்பூச்சிகள். பின்புலத்தில்: ஒரு கடல் விசிறி மற்றும் ஒரு கடல் கம்பி.

கடற்பாசிகள் (துளையுடலிகள்) ஆரம்பத்தில் பிற விலங்குகளிடம் இருந்து பிரிந்து தோன்றியதாகத் தான் வெகு காலம் கருதப்பட்டு வந்தது. மேலே குறிப்பிட்டதைப் போல, அவற்றில் பிற பல விலங்கு தொகுதிகளில் காணப்படும் சிக்கலான உடலமைப்பு இல்லாதிருக்கிறது. அவற்றின் செல்கள் வகையீடுற்றவை. ஆனால் அநேக சந்தர்ப்பங்களில் தனித்தனி திசுக்களாக ஒழுங்கமைக்கப்படாததாய் இருக்கிறது. கடற்பாசிகள் ஒட்டிவாழ்பவை. பொதுவாக நீரை துளைகள் வழியே இழுப்பதின் மூலம் உணவு உட்கொள்கின்றன. ஆயினும் 2008 ஆம் ஆண்டில் 21 இனங்களில்^[9] 150 மரபணுக்களில் நடத்தப்பட்ட ஆய்வு ஒன்று சிகை ஜெல்லிக்கள் தான் விலங்குகளின், குறைந்தபட்சம் அவற்றின் 21 தொகுதிகளின், அடிப்படையான வழிமரபாய் இருக்கலாம் என்று வெளிப்படுத்துகிறது.

இரண்டுக்கும் தனித்தனி திசுக்கள் உண்டு, ஆனால் அவை உறுப்புகளாக ஒழுங்கமைக்கப்படவில்லை. புற அடுக்கு (ectoderm) மற்றும் அகஅடுக்கு (endoderm) ஆகிய இரண்டு முக்கிய நுண்ணியிர் அடுக்குகள் மட்டுமே உண்டு. அவற்றுக்கு இடையில் செல்கள் மட்டும் சிதறிக் காணப்படும். உள்ளபடியே, இந்த விலங்குகள் சில சமயங்களில் ஈரடுக்கு (diploblastic) விலங்குகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. சின்னஞ்சிறு பிளாகோசோவான்கள் ஒத்தவையாக இருக்கும். ஆனால் அவற்றுக்கு நிரந்தரமான செரிமான அறை ஒன்று இருக்காது.

எஞ்சிய விலங்குகள் பைலேடரியா என்னும் ஒற்றைத்தொகுதி குழுவை உருவாக்குகின்றன. அநேக பாகத்திற்கு, அவை இருசமபக்க ஒத்தமைவுடையவையாக இருக்கின்றன. பெரும்பாலும் உணவு உட்கொள்ளும் மற்றும் புலனுணர்வு உறுப்புகளுடனான சிறப்பியல்பான தலையைக் கொண்டுள்ளன. உடம்பு மூவடுக்கு கொண்டதாக இருக்கிறது. அனைத்து மூன்று நுண்ணுயிர் அடுக்குகளும் நன்கு-வளர்ச்சியடைந்தவையாக இருக்கின்றன. திசுக்கள் நல்ல வகைப்பட்ட உறுப்புகளை உருவாக்குகின்றன. செரிமான அறை இரண்டு திறப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. ஒரு வாய் மற்றும் ஒரு மலத்துவாரம், கொயலம் (coelom) அல்லது சூடோகொயலம் (pseudocoelom) என்னும் இன்னொரு உள்முக உடல் துவாரமும் உள்ளது. ஆயினும் இந்த பண்புகளில் ஒவ்வொன்றுக்கும் விதிவிலக்குகள் உண்டு - உதாரணமாக முதிர்ந்த முட்தோலிகள் (echinoderm) ஆரவகையில் இருசமபக்கம் ஒத்தவையாக இருக்கும். சில ஒட்டுண்ணி புழுக்கள் மிகவும் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட உடல் அமைப்புகளைக் கொண்டிருக்கும்.

பைலேடரியாவுக்கு உள்ளான உறவுகள் மீதான நமது புரிதலில் மரபணு ஆய்வுகள் குறிப்பிடத்தக்க மாறுதல்களை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அநேகமானவை டியூடெரோஸ்டோம்கள் மற்றும் புரோடோஸ்டோம்கள் என்னும் இரண்டு முக்கிய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவையாகத் தோன்றுகின்றன.

டியூடெரோஸ்டோம்கள்[தொகு]

டியூடெரோஸ்டோம்கள் புரோடோஸ்டோம்கள் என்று அழைக்கப்படும் பிற பைலேடரியாக்களில் இருந்து பல வழிகளில் வேறுபடுகின்றன. இரண்டிலுமே ஒரு முழுமையான செரிமான பாதை உண்டு. ஆயினும், புரோடோஸ்டோம்களில் ஆரம்ப துவாரம் (ஆர்சென்டெரான்) வாயாக வளர்ச்சியுறுகிறது, மலத்துவாரம் தனியாக உருவாகிறது. டியூடெரோஸ்டோம்களில் இது தலைகீழாய் நடக்கிறது. டியூடெரோஸ்டோம்கள் ஒரு வயிற்றுப்பக்கத்தை விட, முதுகுப்பக்க நரம்பு நாணை கொண்டுள்ளன. மற்றும் அவற்றின் முளைக்கருக்கள் ஒரு வேறுபட்ட பிளவுக்குள் உட்செல்கின்றன.

இவையெல்லாம் டியூடெரோஸ்டோம்களும் புரோடோஸ்டோம்களும் தனித்தனியான, ஒற்றைத்தொகுதி வம்சாவளிகள் என்பதைக் காட்டுகின்றன. டியூடெரோஸ்டோம்களின் முக்கிய தொகுதி முட்தோலிகள் (Echinodermata) மற்றும் முதுகெலும்புள்ளவை (Chordate)ஆகியவை. முந்தையது ஆரவடிவில் இருசமபக்கம் ஒத்தவை, நட்சத்திர மீன், கடல் முள்ளெலி, மற்றும் கடல் வெள்ளரிகள் போன்ற கடல்நீரில் மட்டும் வாழ்கின்றவை. பிந்தையவை முதுகெலும்பு கொண்ட விலங்குகளான வெர்டிப்ரேட்டுகள் வகையினால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டவையாகும். இவற்றில் மீன், நீர்நில வாழ்விகள், ஊர்வன, பறவைகள், மற்றும் பாலூட்டிகள் ஆகியவை அடங்கும்.

சடோநாதா அல்லது அம்பு புழுக்களும் டியூடெரோஸ்டோம்களாக இருக்கலாம். ஆனால் சமீபத்திய ஆய்வுகள் அவற்றின் புரோடோஸ்டோம் தொடர்புகளை கூறுகின்றன.

எக்டிசாசோவா[தொகு]

மஞ்சள்-சிறகு தட்டாம்பூச்சி

எக்டிசாசோவாக்கள் புரோடோஸ்டோம்கள் ஆகும். இவை சிறகுதிர்ப்பது அல்லது தோலுரிவதன் (ecdysis) மூலம் வளரும் பொதுவான பழக்கத்தால் இந்த பெயரிடப்பட்டன. மிகப்பெரும் விலங்கு தொகுதியான கணுக்காலிகள் (Arthropoda) இதற்கு சொந்தமானதே. இதில் பூச்சிகள், சிலந்திகள், நண்டுகள் மற்றும் அவற்றின் உறவினங்கள் அடக்கம். இந்த அனைத்து உயிரினங்களும் பொதுவாக இணை ஒட்டுறுப்புகளுடன் உடல் தொடர்ச்சியான பிரிவுகளாகப் பகுக்கப்பட்டு கொண்டுள்ளன. ஓனிகோபோரா மற்றும் டார்டிகிராடா ஆகிய இரண்டு சிறு தொகுதிகளும் கணுக்காலிகளின் (Arthropoda) நெருங்கிய உறவினங்கள். இவை இதே பண்புகளைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன.

எக்டிசாசோவாக்கள் நெமடோடா அல்லது உருளைப்புழுக்களையும் அடக்கியிருக்கின்றது. இவை இரண்டாவது மிகப்பெரிய விலங்கு தொகுதியாகும். உருளைப்புழுக்கள் பொதுவாக நுண்ணுயிர்களாக இருப்பதோடு, ஏறக்குறைய நீர் இருக்கும் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் காணப்படக்கூடியவை. ஏராளமானவை முக்கியமான ஒட்டுண்ணிகள். நெமடோமார்பா அல்லது குதிரைமுடி புழுக்கள், மற்றும் கினோரின்ஜா, பிரியபுலிடா, மற்றும் லோரிசிஃபெரா ஆகியவை அவற்றுக்குத் தொடர்புடைய சிறு தொகுதிகள் ஆகும். இந்த பிரிவுகள் சூடோகொயலம் (pseudocoelom) என்று அழைக்கப்படுகிற ஒரு குறைந்துபட்ட கொயலமைக் கொண்டுள்ளன.

புரோடோஸ்டோம்களின் எஞ்சிய இரண்டு பிரிவுகளும் சில சமயங்களில் ஒன்றாக ஸ்பைரலியா என்று ஒரே பிரிவாக பகுக்கப்படுகின்றது. காரணம் இரண்டிலுமே முளைக்கருக்கள் சுருள் பிளவுடன் உருவாகின்றன.

பிளாட்டிசோவா[தொகு]

பெட்ஃபோர்டின் தட்டைப்புழு

பிளாட்டிசோவாவில் தட்டைப்புழுவினம் (Platyhelminthes), தட்டைப்புழுக்கள் ஆகிய தொகுதிகள் அடக்கம். இவை ஆரம்பத்தில் மிக ஆதி காலத்து பைலேட்டரியா வகைகளில் சிலவாகக் கருதப்பட்டன. ஆனால் அவை அதனை விட சிக்கலான மூதாதையரிடம் இருந்து வளர்ச்சியுற்றிருக்கலாம் என்பதாக இப்போது கருதப்படுகிறது.^[10]

ஒட்டுயிர் தட்டைப் புழுக்கள் (flukes) மற்றும் நாடாப்புழுக்கள் போன்ற ஏராளமான ஒட்டுண்ணிகள் இந்த குழுவில் அடங்கியுள்ளன. தட்டைப் புழுக்கள் உடற்குழியற்றவை.^[11]

பிற பிளாட்டிசோவா தொகுதிகள் பெரும்பாலும் நுண்ணுயிரி வகைகளாக உடற்குழி உள்ளவை(pseudocoelomate)களாக இருக்கின்றன. இவற்றில் மிகப் பிரதானமானவை ரோடிஃபெரா உயிரினங்கள் ஆகும். இவை நீர்ப்புற சூழ்நிலைகளில் மிகச் சாதாரணமாய் காணப்படும். இவற்றில் அகான்தோசெபாலா அல்லது ஊசிமுனைத்-தலை புழுக்கள், நதோஸ்டோமுலிதா, மைக்ரோநதோசோவா, மற்றும் சாத்தியமான அளவில் சைக்ளிஃபோரா ஆகியவையும் அடங்கும்.^[12] இந்த பிரிவுகள் எல்லாம் சிக்கலான தாடைகள் கொண்டிருப்பதைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. இதிலிருந்து இவை நாதிஃபெரா (Gnathifera) என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

லோபோட்ரோசாசோவா[தொகு]

ரோமன் நத்தை, ஹெலிக்ஸ் போமாசியா

லோபோட்ரோசாசோவா மெல்லுடலிகள் (Mollusca) மற்றும் வத்தசைப்புழுக்கள் (Annelida) ஆகிய இரண்டு மிக வெற்றிகரமான விலங்கு தொகுதிகளை உள்ளடக்கியிருக்கிறது.^[13]^[14] விலங்கு தொகுதியில் இரண்டாவது மிகப்பெரியதான முன்னையதில், நத்தைகள், கிளிஞ்சல்கள், மற்றும் கடற்கணைகள் ஆகியவை அடக்கம். பிந்தையதில் மண்புழுக்கள் மற்றும் அட்டைகள் போன்ற கூறுபிரிந்த புழுக்கள் அடங்கியிருக்கின்றன. இந்த இரண்டு பிரிவுகளும் அவற்றில் பொதுவாக இருக்கும் ட்ராகோபோர் லார்வாக்களின் காரணமாக நெடுங்காலமாக நெருங்கிய உறவினங்களாக கருதப்படுகின்றன. ஆனால் வத்தசைப்புழுவினம் (Annelida) கணுக்காலிகளுக்கு (Arthropoda) நெருங்கியவையாகக் கருதப்படுகின்றன.^[15] ஏனென்றால் இரண்டும் கூறுபட்ட உடல் கொண்டவை.^[16]

லோபோட்ரோசாசோவா நெமர்டியா அல்லது ரிப்பன் புழுக்கள், சிபுன்குலா, மற்றும் லோபோபோர் என்று அழைக்கப்படும் வாயைச் சுற்றி அமைந்த ஒரு பிசிர் உரோம அமைப்பு விசிறியைக் கொண்டிருக்கும் பல தொகுதிகள் ஆகியவற்றையும் அடக்கியிருக்கிறது.^[17] அவை மரபுவழியாக லோபோபோரேட்டுகள் என்று ஒன்றாக பிரிக்கப்பட்டு வந்தன.^[18] ஆனால் இப்போது அவை பாராபைலெடிக் என்றும்,^[19] சில நெமர்டியாவுக்கு நெருக்கமானவை என்றும், சில மெல்லுடலிகள்(Mollusca) மற்றும் வத்தசைப்புழுக்களுக்கு(Annelida) நெருக்கமானவை என்றும் கருதப்படுகிறது.^[20]^[21] புதைபடிவ பதிவுகளில் பிரதானமாகக் காணப்படும் பிராசியோபோடா அல்லது விளக்கு கூடுகள், என்டோபிராக்டா, போரோனிடா, மற்றும் சாத்தியமான அளவில் பிரையோசோவா அல்லது பாசி விலங்குகளும் இவற்றில் அடங்குகின்றன.^[22]

மாதிரி உயிரினங்கள்[தொகு]

விலங்குகளில் காணப்படும் பெரும் பன்முகத்தன்மை காரணமாக, தேர்ந்தெடுத்த ஒரு சிறு எண்ணிக்கையிலான உயிரின வகைகளை ஆய்வு செய்து, பல்வேறு விஞ்ஞானிகளது வேலைகளுக்கு இடையே இணைப்புகளை ஏற்படுத்தி, பொதுவாக விலங்குகள் எப்படி செயல்படுகின்றன என்பது குறித்த முடிவுகளுக்கு அதிலிருந்து தேற்றம் செய்து கொள்வது தான் விஞ்ஞானிகளுக்கு பொருளாதார ரீதியாக கூடுதல் உகந்ததாக இருக்கிறது. வளர்ப்பதும் பராமரிப்பதும் எளிது என்பதால், பழப் பூச்சியான ட்ராசோபிலா மெலனோகாஸ்டர் மற்றும் நெமடோடெ கெனோஹப்டிடிஸ் எலிகான்ஸ் ஆகியவை தான் மிகவும் தீவிரமாக ஆய்வு செய்யப்பட்ட பலசெல் விலங்கு (metazoan) மாதிரி உயிரினங்களாக இருக்கின்றன. இவை தான் மரபணு ரீதியாக குறியீடு பிரிக்கப்பட்ட முதல் வாழ்க்கை வடிவங்களாகவும் இருக்கின்றன. அவற்றின் மரபணுத் தொகுதியின் நிலை இதற்கு வசதி செய்தது. ஆனால் அதன் மறுபக்க பிரச்சினை என்னவென்றால் பல மரபணுக்கள், இன்ட்ரான்கள் மற்றும் மரபணு இணைப்புகள் காணாதிருக்கும். இந்த எக்டிஸோசோவாக்கள் பொதுவாக விலங்குகளின் மூலம் குறித்து கொஞ்சம் தான் கற்றுத்தர முடியும். சூப்பர்ஃபைலத்திற்குள்ளாக இந்த வகை பரிணாமத்தின் நீட்சியானது தற்போது வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் கிரஸ்டசீன், வத்தசைபுழுவினம், மற்றும் மெல்லுடலிகள் மரபணுத் திட்டங்களின் மூலம் தெரிய வரும். ஸ்டார்லெட் கடல் அனிமோன் மரபணுத்தொகுதியின் ஆய்வானது, இமெடாசோவாவுக்கென பிரத்யேகமான 1500 பழமைப்பட்ட மரபணுக்களின் வருகையை விளக்குவதில் கடற்பாசிகள், பிளாகோசோவாக்கள், மற்றும் சோவனோஃபிளாகெல்லேட்டுகள் இவையும் குறியீட்டு வரிசைப்படுத்தப்படுவதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியுள்ளன.^[23]

ஓஸ்கரெல்லா கார்மெலா கடற்பாசி மீது செய்யப்பட்ட ஒரு ஆய்வானது, கடற்பாசிகள் மற்றும் இமெடாசோவா விலங்குகளின் பொதுவான மூதாதையரின் மரபணு அமைப்பு முன்னர் அனுமானித்திருந்ததை விட மிகவும் சிக்கலானதாக இருந்தது என்று தெரிவிக்கிறது.^[24]

விலங்குகள் ராச்சியத்திற்கு சொந்தமான பிற மாதிரி உயிரினங்களில் எலி (Mus musculus ) மற்றும் வரிக்குதிரைமீன் (Danio rerio ) ஆகியவை அடக்கம்.

நவீன பாகுபாட்டியலின் தந்தை என அறியப்படும் கரோலஸ் லினீயஸ்

வகைப்பாட்டு வரலாறு[தொகு]

வாழும் உலகத்தை அரிஸ்டாட்டில் விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்கள் எனப் பிரித்தார். இதனைத் தொடர்ந்து காலக்கிரம வகைப்படுத்தலில் கரோலஸ் லினீயஸ் (Carl von Linné) வகைப்படுத்தல் வந்தது. அப்போது முதல் உயிரியல் நிபுணர்கள் பரிணாம உறவுகளில் அழுத்தம் கொடுக்கத் துவங்கியிருக்கிறார்கள். அதனால் இந்த குழுக்கள் ஒருவகையில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவையாக இருக்கின்றன. உதாரணமாக, நுண்ணியிர் ஒரு செல் விலங்குகள்(protozoa), அவை நகர்பவை என்பதால், ஆரம்பத்தில் விலங்குகள் எனக் கருதப்பட்டன. ஆனால் இப்போது அவை தனி வகையாகக் கருதப்படுகின்றன.

லினீயஸின் ஆரம்ப வகைப்பாட்டில், விலங்குகள் மூன்று ராச்சியங்களில் ஒன்றாக, வெர்மெஸ் (Vermes), இன்செக்டா (Insecta), மீன்கள் (Pisces), நீர் நில வாழுயிர் (Amphibia), பறவையினம் (Aves), மற்றும் மம்மாலியா (Mammalia) ஆகிய பகுப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. அது முதல் கடைசி நான்கும் கார்டேடா (Chordata) என்னும் ஒற்றை தொகுதிக்குள் கொண்டுவரப்பட்டன. பல பிற வடிவங்கள் பிரிக்கப்பட்டு விட்டன. மேற்கண்ட பட்டியல்கள் இந்த பிரிவு குறித்த நமது தற்போதைய புரிதலைக் குறிப்பிடுகிறது. ஆயினும் மூலத்திற்கு மூலம் சில வேறுபாடுகள் உள்ளது.

கூடுதல் பார்வைக்கு[தொகு]

விலங்கு நடத்தை
மிருக உரிமைகள்
விலங்குகளின் பெயர்களின் பட்டியல்
நியூரான்கள் எண்ணிக்கையின் படி விலங்குகளின் பட்டியல்
தாவரம்

விலங்கு
https://ta.wikipedia.org/s/1to

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.

விலங்குகள் புதைப்படிவ காலம்:Ediacaran - Recent PreЄ Є O S D C P T J K Pg N

உயிரியல் வகைப்பாடு
உலகம்:	Eukarya
(unranked)	Opisthokonta
(unranked)	Holozoa
(unranked)	Filozoa
திணை:	விலங்கினம் Linnaeus, 1758

பொருளடக்கம்

[மறை]

பெயர்வரலாறு[தொகு]

பண்புகள்[தொகு]

உடலமைப்பு[தொகு]

இனப்பெருக்கம் மற்றும் வளர்ச்சி[தொகு]

உணவு மற்றும் சக்திக்கான ஆதாரம்[தொகு]

மூல ஆதாரங்கள் மற்றும் புதைபடிவ பதிவு[தொகு]

விலங்குத் தொகுதிகள்[தொகு]

துளையுடலிகள் (Porifera)[தொகு]

டியூடெரோஸ்டோம்கள்[தொகு]

எக்டிசாசோவா[தொகு]

மஞ்சள்-சிறகு தட்டாம்பூச்சி

பிளாட்டிசோவா[தொகு]

பெட்ஃபோர்டின் தட்டைப்புழு

லோபோட்ரோசாசோவா[தொகு]

ரோமன் நத்தை, ஹெலிக்ஸ் போமாசியா

மாதிரி உயிரினங்கள்[தொகு]

நவீன பாகுபாட்டியலின் தந்தை என அறியப்படும் கரோலஸ் லினீயஸ்

வகைப்பாட்டு வரலாறு[தொகு]

கூடுதல் பார்வைக்கு[தொகு]

விலங்கு நடத்தை
மிருக உரிமைகள்
விலங்குகளின் பெயர்களின் பட்டியல்
நியூரான்கள் எண்ணிக்கையின் படி விலங்குகளின் பட்டியல்
தாவரம்

Animals සතුන් விலங்குகள்

Animal

Contents

Etymology

History of classification

Characteristics

Structure

Reproduction and development

Inbreeding avoidance

Food and energy sourcing

Origin and fossil record

Groups of animals

Non-bilaterian animals: Porifera, Placozoa, Ctenophora, Cnidaria

Bilaterian animals

Deuterostomes and Protostomes

Ecdysozoa

Lophotrochozoa

Number of extant species

Model organisms

සත්තු

පටුන

සතුන්ගේ ලක්‍ෂණ[සංස්කරණය කරන්න]

ව්‍යුහය[සංස්කරණය කරන්න]

ප්‍රජනනය සහ වර්ධනය[සංස්කරණය කරන්න]

සත්ත්‍ව වර්ගීකරණය[සංස්කරණය කරන්න]

සත්ත්‍ව විද්‍යාත්මක වර්ගීකරණය[සංස්කරණය කරන්න]

ප්ලැටිසෝවා සත්ත්වයන්[සංස්කරණය කරන්න]

ඩියුටෙරස්ටෝම් ජීවින්[සංස්කරණය කරන්න]

Lophotrochozoa[සංස්කරණය කරන්න]

වෙනත් වර්ගීකරණය[සංස්කරණය කරන්න]

අපෘෂ්ඨවංශීන්[සංස්කරණය කරන්න]

නිඩාරියා[සංස්කරණය කරන්න]

ඇනෙලිඩා[සංස්කරණය කරන්න]

මොලුස්කා[සංස්කරණය කරන්න]

ආත්‍රෝපෝඩා[සංස්කරණය කරන්න]

එකයිනොඩර්මේටා[සංස්කරණය කරන්න]

පෘෂ්ඨවංශීන්[සංස්කරණය කරන්න

விலங்கு https://ta.wikipedia.org/s/1to

பொருளடக்கம்

பெயர்வரலாறு[தொகு]

பண்புகள்[தொகு]

உடலமைப்பு[தொகு]

இனப்பெருக்கம் மற்றும் வளர்ச்சி[தொகு]

உணவு மற்றும் சக்திக்கான ஆதாரம்[தொகு]

மூல ஆதாரங்கள் மற்றும் புதைபடிவ பதிவு[தொகு]

விலங்குத் தொகுதிகள்[தொகு]

துளையுடலிகள் (Porifera)[தொகு]

டியூடெரோஸ்டோம்கள்[தொகு]

எக்டிசாசோவா[தொகு]

பிளாட்டிசோவா[தொகு]

லோபோட்ரோசாசோவா[தொகு]

மாதிரி உயிரினங்கள்[தொகு]

வகைப்பாட்டு வரலாறு[தொகு]

கூடுதல் பார்வைக்கு[தொகு]

விலங்கு https://ta.wikipedia.org/s/1to

பொருளடக்கம்

பெயர்வரலாறு[தொகு]

பண்புகள்[தொகு]

உடலமைப்பு[தொகு]

இனப்பெருக்கம் மற்றும் வளர்ச்சி[தொகு]

உணவு மற்றும் சக்திக்கான ஆதாரம்[தொகு]

மூல ஆதாரங்கள் மற்றும் புதைபடிவ பதிவு[தொகு]

விலங்குத் தொகுதிகள்[தொகு]

துளையுடலிகள் (Porifera)[தொகு]

டியூடெரோஸ்டோம்கள்[தொகு]

எக்டிசாசோவா[தொகு]

பிளாட்டிசோவா[தொகு]

லோபோட்ரோசாசோவா[தொகு]

மாதிரி உயிரினங்கள்[தொகு]

வகைப்பாட்டு வரலாறு[தொகு]

கூடுதல் பார்வைக்கு[தொகு]

விலங்கு
https://ta.wikipedia.org/s/1to

விலங்கு
https://ta.wikipedia.org/s/1to